گروه مهاجرتی سون استار : مهاجرت انواع و روش‌هایی دارد که در اینجا قصد داریم انواع مهاجرت را بررسی کنیم و به آن‌ها بپردازیم:

 

مهاجرت تحصیلی

هنگامی که فردی برای مدت مشخصی در کشور دیگری به تحصیل مشغول شود، می گوییم مهاجرت تحصیلی انجام داده است. این مدت بسته به اینکه مقطع مورد نظر کارشناسی، کارشناسی ارشد و یا دکتری باشد و همچنین کشوری که شخص در آن تحصیل می کند، ممکن است متفاوت باشد.

 

این نوع مهاجرت به دو صورت انجام می شود. اولین روش به صورت پذیرش گرفتن از دانشگاه های برتر جهان می باشد و روش دوم از طریق گرفتن بورسیه تحصیلی انجام می شود. به طور معمول شرایط مهاجرت و مدارک مورد نیاز برای آن، شامل مدرک زبان، مدارک شناسایی، نامه پذیرش از دانشگاه معتبر، ریز نمرات، داشتن تمکن مالی، مدارک تحصیلی و …می باشد. اما به طور کلی هر کشوری در دنیا شرایط پذیرش و آزمون های مخصوص به خود را در مقاطع مختلف دارد. مثلا شرایط تحصیل در کانادا با شرایط تحصیل در آلمان تفاوت دارد.

 

افراد می توانند از طریق این روش مهاجرت اقدام به گرفتن اقامت دائم نمایند. در واقع می توان از مهاجرت تحصیلی به عنوان وسیله ای برای اقامت دائم استفاده کرد. در این شرایط فرد با تحصیل کردن در کشور مقصد، هم مدرک معتبر آن کشور را دارد که به وسیله آن می تواند به راحتی صاحب شغل شود و هم تجربه زندگی در کشور مورد نظر را کسب نموده است. معمولا بیشتر افرادی که از این طریق مهاجرت می کنند در کشور مقصد اقامت دائم می گیرند. به عنوان مثال، طبق آمار بدست آمده از دانشگاه موناش، 75 درصد از دانشجویان هندی، بعد از فارغ التحصیلی درخواست اقامت دائم داده و در استرالیا می مانند.

 

کشور های پیشرفته هر ساله با هدف جذب استعداد های جوان از سراسر دنیا و استفاده از توانایی های آن ها، دانشجویان بسیاری را از کشورهای مختلف پذیرش کرده و با دادن کمک هزینه تحصیلی از آن ها پشتیبانی می نماید. از طرفی بخش عمده ای از درآمد دانشگاه ها و موسسات از طریق دانشجویان مهاجر تامین می شود و از آن جایی که شهریه دانشگاه برای دانشجویان بین المللی بیشتر از دانشجویان بومی آن کشور است، سود بیشتری خواهد داشت و می تواند منبع درامد خوبی برای دانشگاه باشد.

 

شرایط مشترک در اکثر کشورها برای مهاجرت تحصیلی عبارتند از: تمکن مالی، مدرک تحصیلی، سن شخص متقاضی، و مدرک زبان.

مهاجرت کاری

بعد از مهاجرت تحصیلی، این نوع مهاجرت مرسوم ترین نوع مهاجرت می باشد. در این نوع مهاجرت افراد، برای دستیابی به فرصت های شغلی بهتر با درامد بیشتر، ارتقای مهارت شغلی و شروع یک زندگی ایده آل به کشور هایی که شرایط مناسبی دارند مهاجرت می کنند. در این روش افراد می توانند جاب آفر بگیرند. یعنی یک قرارداد رسمی با یک شرکت ثبت شده تنظیم کنند. هدف از این روش مهاجرت و ویزا کار هم معمولا اخذ ویزای دائم است. افرادی که ویزای کاری یک کشور را دریافت می کنند، ابتدا ویزای آن ها موقت است که می توان آن را تمدید کرد و پس از گذشت مدتی (بسته به قانون کشور مقصد) در صورت نبود مشکل قانونی، می توانند برای اقامت دائم اقدام نمایند. افراد بعد از اخذ اقامت دائم، می توانند شهروندی کشور مورد نظر را بگیرند.

 

برای مهاجرت کاری، بهترین کشورهای غربی عبارتند از: آمریکا، استرالیا، کانادا، آلمان، سوئد، سوئیس، هلند، فرانسه، لهستان، نروژ، نیوزلند و… . از کشورهای غیر غربی مناسب برای مهاجرت کاری نیز می تواان به کشورهایی همچون چین، ژاپن، ترکیه، عمان، قطر، امارات، کره جنوبی و هنک کنگ اشاره کرد.

 

در مهاجرت از طریق کاری نیز هر کشوری قوانین مخصوص به خود را دارد، اما بعضی قوانین و نیازمندی ها مشترک هستند. به طور کلی شرایط مهاجرت به قرار زیر است:

 

  • ارائه مدرک زبان
  • داشتن مهارت و تخصص و یا مدرک تحصیلی مرتبط با شغلی خاص
  • تمکن مالی، برای ماه های ابتدایی ورود به کشور مقصد تا رسیدن به درامد
  • داشتن سابقه کار 2 تا 3 سال و بعضی موارد 5 سال بسته به کشور مقصد
  • شرایط سنی متقاضی که با داشتن سابقه کار و لحاظ سن قانونی حداقل 20 سال و حداکثر 40 تا 45 سال در نظر گرفته می شود.

 

مهاجرت از طریق خود اشتغالی (مخصوص مشاهیر و نخبگان)

مهاجرت از طریق خود اشتغالی نیز، یک روش برای مهاجرت به شمار می رود. اگر شخصی سابقه شغلی مطرحی در یک زمینه مثلا فرهنگی، ورزشی یا هنری داشته باشد می توان گفت آن شخص خود اشتغال محسوب می شود. این ویزا برای کسانی که در زمینه ای نخبه هستند و جزء چهره های برجسته علمی به شمار می روند هم صدق می کند. این گونه افراد خود به خود در لیست افراد خود اشتغال قرار می‌گیرند. بعضی کشورها مانند استرالیا و کانادا، کشاورزان را هم جز، افراد خود اشتغال تلقی می کنند.

 

شخصی خود اشتغال محسوب می شود که اولا یک گواهی برای اثبات تخصص و مهارت خود ارائه دهد، ثانیا به مدت زمان معینی (بین یک تا سه سال، بسته به قانون کشور مورد نظر) در آن زمینه فعالیت داشته باشد و ثالثا اثبات کند که توانایی کسب درآمد را در کشور مقصد دارد و می تواند از پس هزینه های خود بربیاید. با توجه به این شروط افراد مشهور در زمینه علمی، فرهنگی و یا ورزشی هم خود اشتغال محسوب می‌شوند.

 

مهاجرت از طریق خود اشتغالی یکی از روش های آسان برای مهاجرت به کانادا محسوب می شود. از جمله شغل هایی که از طریق آن ها می توان مهاجرت خوداشتغالی نمود، می توانیم به گوینده رادیو، عکاس، طراح لباس، مقاله نویس، تنظیم کننده آهنگ و ده ها حرفه و شغل دیگر اشاره کنیم. در این نوع مهاجرت فرد ابتدا اقامت کوتاه مدت دریافت می کند و در صورتی که در کسب و کار خود موفق عمل کند، می‌تواند اقامت خود را تمدید کند و پس از مدتی برای اقامت دائم اقدام نماید.

 

مهاجرت از طریق سرمایه گذاری

مهاجرت از طریق سرمایه گذاری یکی دیگر از روش‌های مهاجرت به کشورهای دنیا است. در این روش افراد به قصد سرمایه گذاری یا ثبت شرکت در یک کشور، اقدام به مهاجرت می‌کنند. این نوع مهاجرت مناسب کسانی است که سرمایه کافی دارند و می خواهند از این طریق اقامت یک کشور را اخذ کنند. در روش سرمایه گذاری مهاجرت بدون پول در کل امکان پذیر نیست. افراد در مهاجرت از طریق سرمایه گذاری، بایستی ویزای سرمایه گذاری دریافت کنند.

 

از روش های مختلفی می توان سرمایه گذاری انجام داد از جمله خرید ملک و یا ایجاد کسب و کار. در کشور مقصد. سرمایه گذاری از طریق خرید ملک، پر هزینه ترین روش مهاجرت از طریق سرمایه گذاری می باشد که سود آن برای کشور مقصد خواهد بود و پول بین المللی به حساب دولت آن کشور خواهد رفت. مهاجرت رایگان امکان پذیر نمی باشد. ایجاد کسب و کار و راه اندازی کارهای استارت آپی، سرمایه کمتری نیاز دارد و با ارزش تر نیز خواهد بود. ضمن اینکه این مدل سرمایه گذاری سود اقتصادی هم خواهد داشت و این سبب می شود که کشور مقصد اصطلاحا با متقاضی راه بیاید. در کل ایجاد کارهای استارت آپی از دید کشور مقصد ارزش بیشتری دارد. به دلیل اینکه فقط صرفا پول به کشور وارد نمی شود  بلکه در کنار تاثیر اقتصادی از لحاظ اجتماعی و فرهنگی نیز اثرات مثبتی دارد.

مهاجرت از طریق ازدواج

در 3 حالت فرد می تواند از طریق ازدواج به کشور دیگری مهاجرت کند. در حالت اول متقاضی بایستی با شخصی که اصالت وی مربوط به کشور مقصد می باشد ازدواج کند (مثلا ازدواج با یک شخص آمریکایی در آمریکا). در حالت دوم آن شخص باید دارای تابعیت و شهروندی کشور مقصد باشد. (مثلا یک ایرانی دارای شهروندی کانادا) و در حالت سوم شخص مورد نظر اقامت دائم کشور مقصد را داشته باشد. لازم به ذکر است که بلافاصله بعد ازدواج، به شخص اقامت دائم تعلق نمی گیرد و باید یک سری بررسی ها انجام شود و زن و شوهر مدتی با یکدیگر زندگی کنند. مدت زمانی که زن و مرد باید با یکدیگر زندگی کنند بنا به شرایط هر کشور متفاوت است ولی در حالت کلی بین یک تا سه سال می باشد.

 

در این نوع از مهاجرت، باید واقعی بودن ازدواج و صوری نبودن آن اثبات شود و افسر اداره مهاجرت باید کاملا قانع شود که این ازدواج برای رسیدن به اقامت کشور مقصد نبوده و کاملا واقعی می باشد. به دلیل سوء استفاده هایی که در سال های اخیر از این مسئله شده است، سختگیری بیشتری از طرف اداره مهاجرت بر افراد اعمال می گردد. در بررسی هایی که انجام می شود، سوابق شخص اسپانسر به دقت رصد می شود و مصاحبه های دقیقی از شخص انجام می گیرد.

 

شرایط لازم برای شخص اسپانسر در ادامه آورده شده است:

 

  • شخص اسپانسر از لحاظ روانی سلامت کامل داشته باشد.
  • وضعیت مالی شخص اسپانسر در حد کافی باشد و از کمک های دولتی استفاده نکرده باشد (به جز مورد معلولیت)
  • سابقه جرم نداشته باشد.
  • در چند سال اخیر اسپانسر شخص دیگری نشده باشد.

 

مهاجرت از طریق خانواده (اسپانسرشیپ)

یکی دیگر از انواع مهاجرت به کشور های مختلف، مهاجرت از طریق خانواده (اسپانسرشیپ) می باشد. به این معنی که شخصی که اقامت یا شهروندی یک کشور را دارا باشد، می تواند خانواده خود را نیز با خود به این کشور ببرد. در کشورهایی مانند کانادا و استرالیا حتی اگر اقامت افراد دائمی نباشد، این امکان وجود دارد که شخص خانواده اش را با خود ببرد. تنها شرط لازم برای مهاجرت اسپانسرشیپ، داشتن توانایی و تمکن مالی فرد برای پیوستن اعضای خانواده به او می باشد.

 

در اکثر کشورهای مهاجر پذیر این قانون وجود دارد که شخص فقط می تواند همسر و فرزندان زیر 18 سال را همراه خود کند. در بعضی از کشور ها طرح اسپانسر شیپ برای پدر و مادر فرد نیز صادق است. به ویژه در کانادا که این روش در آن معقوله ای جداگانه دارد و در بعضی موارد با داشتن برخی شرایط خاص این طرح شامل خواهر و برادر نیز می شود. به طور کلی کشور کانادا در زمینه مهاجرت خانوادگی یکی از محبوب ترین کشور ها به شمار می رود.

 

مهاجرت از طریق تولد

در این نوع از مهاجرت اگر فرزندی در یکی از کشور های خارجی متولد شود شهروند آن کشور به حساب می آید و دارای تابعیت کشور مورد نظر خواهد بود. اصل خاک و اصل خون دو اصل برای گرفتن تابعیت فرزند متولد شده در کشور خارجی می باشند.

 

برخی کشورها از اصل خاک پیروی می کنند و برخی دیگر از اصل خون. اصل خاک به این صورت است که اگر کودکی در خاک یک کشور متولد شود، شهروند آن کشور خواهد بود و از تمام حقوق شهروندی بهره مند خواهد شد. حال ساکن آن کشور باشد یا اینکه در حال عبور از آن کشور متولد شده باشد (مثلا در هواپیما، کشتی و …). اما در این روش به پدر و مادر فرزند، شهروندی تعلق نمی گرد. کشورهایی همچون کانادا و آمریکا از این قانون تبعیت می کنند.

 

اصل خون عنوان می کند که اگر پدر و مادر کودک متولد شده و یا یکی از آن ها، تابعیت کشوری را داشته باشند، فارغ از اینکه فرزند کجا متولد شده باشد، شهروندی و تابعیت آن کشور به فرزند نیز خواهد رسید. در این روش با تولد فرزند در خاک آن کشور تابعیت به فرزند، تعلق نمی گیرد. کشور هایی مثل آلمان و استرالیا از این قانون پیروی می کنند.

مهاجرت از طریق پناهندگی

این نوع مهاجرت را گروه سون استار به هیچ عنوان توصیه نمی‌کند زیرا مهاجرت از طریق پناهندگی روشی پر خطر است و برای افرادی مناسب است که در کشور خود امنیت جانی ندارند و از لحاظ سیاسی، اقتصادی، معیشتی یا به دلیل جنگ و … در تنگنا به سر می‌برند و ناچار به ترک کشور خود یا فرار از آن هستند. در این روش افراد درخواست پناهندگی خود را با دلایل مربوطه به اداره مهاجرت کشور مقصد ارائه می دهند و کشور مقصد، طبق کنوانسیون ژنو که در سال 1951 تصویب شده، موظف است به درخواست شخص رسیدگی کند و به شخص پناهجو، پناه و اسکان دهد.

 

پس از ارائه پرونده پناهنده به کشور مقصد، در طول بررسی پرونده و تا مشخص شدن تکلیف متقاضی (حدود 2 تا 3 ماه) در کمپ های مخصوص از شخص نگه داری می شود و تمام احتیاجات شخصی اعم از اسکان، خوراک، پوشاک، پول تو جیبی و خدمات درمانی و بهداشتی توسط کشور مقصد تامین می شود. بعد از مشخص شدن نتیجه و پذیرش متقاضی، دولت کشور مقصد کمک می کند تا شخص بتواند زبان آن کشور را بیاموزد، شغل پیدا کند و در کل حمایت های مالی انجام می دهد تا جایی که فرد بتواند اصطلاحا گلیم خود را از آب بیرون بکشد.

 

به طور کلی این نوع مهاجرت اصلا توصیه نمی شود و بر عکس ظاهرش که ممکن است گمان کنید روش راحتی است و همه نیاز ها توسط دولت کشور مقصد تامین می شود، بسیار سخت و ناخوشایند است.

 

مهاجرت توریستی

مهاجرت توریستی یکی دیگر از روش های مهاجرت می باشد که شخص میبایست ویزای توریستی دریافت کند. ویزای توریستی اجازه ای است که به شخص داده می شود تا برای مدتی مشخص در یک کشور سکونت داشته باشد و بعد از اتمام آن، کشور مقصد را ترک کند. این مدت زمان به عواملی همچون قوانین کشور مقصد، تعداد بازدیدکنندگان، حقوق فردی و … بستگی دارد.

گروه مهاجرتی سون استار افتخار این را دارد که به تمام روش‌های قانونی با بهترین شیوه ممکن بستر مهاجرت را برای متقاضیان هموار کند.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *